مُلک پروردگار

مالک، اگر با مقام و قدرتی که داری دچار تکبّر یا خود بزرگ بینی شدی، به بزرگی مُلک پروردگار که برتر از توست بنگر، که تو را از آن سرکشی نجات میدهد و تند روی تو را فرو می نشاند و عقل و اندیشه ات را به جایگاه اصلی بازمی گرداند.

امام علی

سلامتی رمضون

سلامتی رمضون! سلامتی افطاری! سلامتی حلیم داغ! سلامتی فیرینی! سلامتی شربت لیمو! سلامتی موذن زاده! سلامتی شجریان! سلامتی سریالهای دوزاری صداوسیما! سلامتی سفره ای که خانواده دورش نشسته! سلامتی نون سنگک! سلامتی بربریِ داغ با پنیر روزانه! سلامتیِ اونایی که کلّه گنجشکی میگرند! سلامتی اونایی که اعتقادی ندارند ولی پایه ی دو وعده ی اضافی هستند! سلامتی همه مون! سلامتی وطنمون! سلامتی رفقا! سلامتی عمه ها و دایی ها و عموها و خاله ها! سلامتی بی ملاقاتی ها! سلامتی اونایی که جوون رفتند! سلامتی اونایی که غریبند! سلامتی رفتگری که شب عید هم کار میکنه! سلامتی سربازامون! سلامتی اونایی که جای عزیزی رو خالی دارند! سلامتی اونایی که عید فطر عیدی می دند! سلامتی اونایی که عید فطر هم دیر میاند خونه تا چشمشون به چشم بچه هاشون نیفته! سلامتی این خاطره ها که باهاشون زنده ایم! سلامتی ایرانمون.

خدایا برسه

یادش بخیر

قبلاها ، یعنی خیلی وقت پیشا، یکی از آرزوهای بزرگم این بود که وقتی می شینم رو مبل پام به زمین برسه

دو تا نکته ی جالب هم داشت

یکی اینکه خیلی وقتها سعی می کردم ناراحت یا روی لبه ی مبل بشینم که پام برسه و بیخیال تکیه دادن می شدم

دومی اینکه در مهمونی ها از اینکه پام به زمین نمی رسه احساس شرمندگی می کردم